The Blog

Ρετσίνα

- 0 Comment. in Uncategorized

Ιστορία

Η ρετσίνα είναι το παραδοσιακό «κλασσικό» εδώ και αιώνες λευκό κρασί, αναγνωρίσιμο και ταυτόσημο στην Ελληνικό πληθυσμό με την λέξη κρασί, ενώ σε χώρες του εξωτερικού αποτελεί συνώνυμο του made in Greece.

Η προσθήκη ρετσινιού συνηθιζόταν από αρχαιοτάτων χρόνων στον Ελλαδικό χώρο, δίνοντας στο κρασί το χαρακτηριστικό πιπεράτο άρωμα της ρητίνης του πεύκου βελτιώνοντας την γεύση του και αυξάνοντας παράλληλα την διατηρησιμότητά του.

Οι αρχαίοι μας συνηθίζανε να σφραγίζουνε το στόμιο των αμφορέων με ρετσίνι από πεύκα του είδους Pinus Hallepensis, (αυτοφυές του μεσογειακού χώρου, άφθονο στην Ελλάδα και ιερό δένδρο του Διονύσου, με ιδιότητες φυσικού συντηρητικού) για να επιτύχουν την στεγανότητά τους και να κρατήσουν μακριά το οξυγόνο που οξείδωνε και χαλούσε τα κρασιά πολύ γρήγορα.

Σταδιακά το άρωμα του ρετσινιού «πότιζε» και το κρασί, ενώ αργότερα γινότανε η προσθήκη του ρετσινιού στο μούστο προκύπτοντας ο λεγόμενος «ρητινίτης οίνος».

Αυτές οι πρακτικές επιβεβαιώνονται από πολλές ιστορικές πηγές,ενώ αξίζει να σημειωθεί μια πρόσφατη ανακάλυψη αρχαιολόγων στο νησί της Κρήτης, που ήρθαν στο φως πήλινα δοχεία (2200-2700 π.Χ.), όπου έγκυρες επιστημονικές αναλύσεις βεβαίωσαν ότι σ' αυτά είχε αποθηκευτεί κρασί με ρετσίνι.

Σήμερα, αποτελεί ένα από τα πιο εμπορεύσιμα κρασιά, αφού η σχετικά χαμηλή τιμή του, ευνοεί την αυξημένη κατανάλωση. Καταναλώνεται εύκολα, συνδυάζεται με διάφορα αναψυκτικά και συνοδεύει ποικίλα φαγητά, αλλά και την παρέα ευχάριστα!

Οι λάτρεις της ρετσίνας δεν την αποχωρίζονται εύκολα και φυσικά την απολαμβάνουν με τη συνοδεία κατάλληλων παραδοσιακών μεζέδων.

Ονομάζεται και το «ποτό των φοιτητών», αφού δεν λείπει από κάθε φοιτητικό στέκι και είναι πρώτο στις «ακαδημαϊκές» προτιμήσεις τους, αφού είναι αρκετά οικονομικό για την τσέπη τους και φτιάχνει παράλληλα και το κέφι τους.

 

Πως πίνετε η ρετσίνα.

H ρετσίνα πίνετε δροσερή στους 10 – 12 C, σκέτη, με ανθρακούχο νερό ή με κόλα.

Συνοδεύει τα φαγητά της μεσογειακής και ανατολίτικης κουζίνας. Είναι το κατ΄ εξοχή επιτραπέζιο κρασί, που πίνετε παράλληλα – μαζί με το φαγητό. Είναι συνδεδεμένο με όλους τους παραδοσιακούς μεζέδες της ελληνικούς ταβέρνας. “Μεζές – μπουκιά – γουλιά … και φιλοσοφία".

Στέκεται ισάξια εκεί όπου τ' άλλα κρασιά “χάνονται" κάτω από της έντονες γεύσεις της κλασσικής κουζίνας μας (λαδερά, τηγανιτά, σούβλες).

 Τι άλλο κρασί θα πιείτε με μπακαλιάρο σκορδαλιά και παντζάρια, ταραμοσαλάτα ή τζατζίκι με ελιές Χαλκιδικής, γαύρο ή μαριδάκι στο τηγάνι?